سیزده شمارگان فرخنده ای بود و هست برای آرش کیانیان همان اشکانیان پارتی ی مهری ی خراسانی ي تیر انداز از تخمه ی آرش شیواتیر. آری و داستان آن است که ساسانیان دیندار ریاکار کینه ی شتری ای از این مهریان آزاد اندیش مدارا مدار در امر مذهب، داشتند و چون با نیروی مذهبی ی زرتشتی ریاکار آنان را سرنگون کردند نخست دین زرتشتی ی پدرانشان را که فرسنگها از زرتشت خراسانی دور بود رسمی کردند و آنگاه به زدودن نشانه های آرش کیانیان پرداختند حماسه های بزرگ آنان بویژه تیراندازی ی آرش پدرشان را از گاه شماریها زدودند و دوران فرمانروایی آنها را خوار شمردند کینه ی آنان همچون کینه ی معاویه از محمد و علی و خاندان پاکشان بود اینگونه بود که نمادهای فرخنده ی آنان را زشت کردند بویژه سیزده را از آنجا که سیزدهمین روز هر ماه روز تیر است و در تیر روز از تیر ماه آرش بزرگ تیر انداخت و جشن بزرگ اشکانیان تیرگان بود پس آن ریاکاران کینه ور نادان رشکمند این شماره را شوم(نحس) کردند چنین بود که رنگ سرخ و زرد و نام سگ را نیز که در نزد مهریان دلیر و پیمان نگهدار و نام پهلوانان بزرگ بود را هم زشت کردند و ناسزا و در پایان خراسانیان با نیروی اسلام مهری آنان را سرنگون کردند و خراسان مهری(شیعی) ماند دوستداران علی و محمد، جان و خرد  دین و دانش، شاه و وزیر...

برگرفته از سخنان و سرودهای کتخ مهری در زن نامه.