مهریان خور آسانی
 
 
رمزگشایی اندیشه ایرانی مهری خراسانی
 

 

 

... اي خوش ان درد كش تو دايه بوي 

وي خوش ان مرد كش تو مايه بوي 

 

از چه ترسم چو رشته دست تو است 

مرگ را ديده ام كه مست تو است 

 

جان مهري نه همچو برگ بود

مستي ي مهريان ز مرگ بود 

 

منكه با تيغ بسته ام پيمان 

خون بر اين خاك ريزدم اسان 

  

اي خراسان تو خاك يزداني 

خون اين شير بر تو ارزاني 

 

مهريانت اميد هر نوميد 

اي خرامان ز دامنت خورشيد 

 

هر گهي كاين چهان بشد تاريك 

راه نيكان كه گم شد و باريك 

 

از تو هوشنگ خيزد و اتش 

بكشد مار آز را سركش 

 

هر چه تلخي ز مار آز بود 

آز ديوي كه تيز تاز بود ...

 

 

از مثنوي مردنامه 

 

كيوان تهمتن خراساني مهري 

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 23:29  توسط هفتواد  | 
  بالا