از غــــور و بلخ و توس و نشابور تا به ری

بوده است و هست خاک خراسان مگو که کی

از مــــــرو یا که بخـــــــارا بــــرو به بــست

و ز کـــــاج مهر تا به سگـــستان بگـــیر پی

این چـــار کــــنج مرز خـــورآیان ماست هان

چین دگـــر که پهلو به چـــــین می زنیــم هی

وآنگاه مــــــرز مـــــــا و ورارود تــــــرکها

چون با دیــــــــــار سگـــستان خـــورند می

یعنی که این سه مرز چو با هم شوند دوست

چــــونان کـــه بوده اند بگـــــــاه شکوه کی

دیگر کـــــــــجا بماندی دشـــــــمن بدون باژ

و ایران بــــدون شادی در تــــــیر ماه و دی

روشنگریها:

بست:پشت نشابور

کاج مهر:کاشمر بخشی از بست یا پشت نشابور و ابرشهر

سگستان:سیستان

ورا رود: آنور از رودان یا ماورائ النهر خاستگاه اصلی ی ترکان. آنسوی جیحون

که جیحون میانجی است بر رهگذر

نام ترکان و سرزمین آنان و افسانه های سرگذشتی ی آنان با گرگ پیوند دارد در شاهنامه سرزمین ترکها با نام گرگساران نیز آمده و مولوی نیز گوید: تا نیارد گرگ آنجا ترکتاز. در هر روی این یک رمز از نژاد ترکان است و بر عکس نام و نژاد پارس و سکاها با سگ هم پیوند است بگونه ای که در نزد ایرانیان مهری و زرتشتی سگ جانوری نیک و ستوده شده است و کشتن سگ همچون کشتن یک مرد است و باد افره دارد.

درایران گرگ و سگ بسیار باشد

که ترک و پارس را اسرار باشد

سروده از کتخ مهری(کیوان تهمتن)