مهـــــــــر روز از ماه مهـــــــــــــر آمد زمان مهـــــــــرگان

مهـــــــــــــرگان امسال با مهر رضــــــــــــا شد همـــــزمان

چونـــکه ده روز و شش از یک مـــــاه شد شد روز مـــــهر

هر دو مهر از خاک ما خیزد _خراسان_ مهریان(شیعیان)

خراسانیان پیش از اسلام شیعی(مهری) بودند.

برخی برابر گاهشماری ی کهن هر ماه را سی روز تمام می دانند و پس شش روز افزونی در شش ماه نخست سالهای کنونی را کم کرده و مهرگان را در دهم مهر این گاهشماری می گیرند گرچه می توان با گاهشماری کنونی نیز همراه بود و مردمی شد و فردا کیوان روز هفته(شنبه) و مهر روز ماه مهر سال نود مهری(خورشیدی) را مهرگان دانست و چنین نیز خواهد بود. هفت روز هفته به نامهای ایرانی چنین است مهر روز(یکشنبه) ماه روز(دوشنبه) بهرام روز(سه شنبه) تیر روز(چهارشنبه) اورمزد یا زاووش(پنج شنبه) ناهید(جمعه) و کیوان(شنبه) .

اینکه در برخی جاهای خراسان کهن نام فرزندان را به روزهای هفته گذاشته اند مثل جمعه یا چهارشنبه یک سبک ایرانی بوده که ظاهر غیر ایرانی گرفته چرا که در ایران وقتی کودکی در روز بهرام(سه شنبه) هفته متولد میشده نام او را از همان روز هفته برمی داشتند و سپس که نامهای شنبه تا جمعه رایج شد همان رسم به اینگونه ادامه یافت پس کسی که نام او شنبه بوده یا هست همان کیوان بوده که به این گونه درآمده. و نشانه ی درستی ی این گفته آن است که نزد خود سامیان و عربان این گونه نامگذاری وجود ندارد. ایرانیان نامها را از نام خود ماه یا روزهای ماه نیز بر می داشتند مانند: دی پور که نام پسری است که در ماه دی زاده شود و این نام بایزید بسطامی بوده که بگونه ی معرب طیفور ذکر شده و پیش از این در سرود و نبشته ای باز گفته ایم. یا نام رام و زامیاد که روزهای بیست و یک و بیست و هشتم ماه است و ... .

باری این دو جشن بزرگ بر همه ی مهریان و شیعیان ایرانی و خراسانی فرخنده باد.

کتخ مهری.