+++++++

در پایان سرودی را که در دهم (آبان روز) از اسپندارمذ ماه ۱۳۸۷ مهری در ری(تهران) خوانگاه یاری مهری سروده ام به پیوست این مردنامه می آورم بیداری ی مهریان را

بنــــام خداوند خـــــورشید و مــــاه       که کس را سوی هستی اش نیست راه

خـــــداوند سخت و خـــداوند نــــرم        پدیـــد آور هرچه سرد است و گـــــرم

خــــداوند جـــــای و خـداوند گــــاه        همان گوهــــرش برتر است از نگـــاه

همه چیز جفت است او جفت نیست        نه چیز است او وین سخن مفت نیست

نه چــــیز و نه ناچیز گفتش حکـیم        یکی چشمه ای پر امیـــد است و بـــیم

گـــهی زندگــــانی دهد گاه مـــــرگ        همان خواستش باد و مـــا همچو برگ

چــــو باشد تو را چــــاره بیچارگی        مکــــن خویش را دیـــــو یکبــــارگی

مکن بنــــدگی جز کــــه آن پاک را        چــــرا بنـــده ای زاده ی خــــــاک را

خـــــدا بندگی به ز خــــــــر بندگی        گــــــریزند دیـــــــــوان ز تابنـــــدگی

خـــرد چشم جان است آن را مدوز        مــرو بر پی آز(مار) و جان را مسوز

بــــدرانی ار چــــون علی حیٌه را        شــــوی پهلوان آنگـــــه و حیـــــــدرا

شود دستگیــــرت علی در بهشت        نبینی دگـــــر دوزخ و جـــــــای زشت

مبادا بـــــترسی ز مرگ ای رفیق        نگردند مــــــردان مهری عتـــــــــیق

تو از پــــــور حیدر نه ای پاکتــر        اگـــــــر مــــــرگ آمد مبـــــرتاب سر

کسی راکه خون تهـی دست خورد        ببیند ز مـــــــردان یکی دست بــــرد

مـــرا مرگ سدبار بهتـــر ز ننگ        چـــو شد دیــو مهــــتر بسازیم جنگ

اگر جنگ گنــــج آورد بار و برگ        وگــــرنی مرا نیست بــــاکی ز مرگ

چــــو سامان امـروز غارتگریست        بر این زنـــــدگانی بباید گـــــریست

دموکــراسی ی انگلیسی بس است        نه این راه مرد است راه خس است

بود پایه اش بر دروغ و فــــــریب        فــــریب و سپس غارت هرچه جیب

نه سرمایه دار است غارتـگر است        دموکراسی افسار و مردم خر است

حقـــــوق بشر بر سر چــــــوب او        ره آب دزدی است در جــــــوب او

یکی عمروعاص است قران بدست        فـریب ورا خورده یک مشت مست

ندانند بــــــاری که ایــن راه نیست        حقــوق بشر جز که یک چاه نیست

دموکـــــراسی و رای سنی گریست        نه شیعیست این شیوه ی عمریست

دموکراسی و بــــت پرستی یکیست        خـــدا از چنین شیوه خرسند نیست

نه سرمایه داری که غارتگری است        چنین شیوه ای از شرافت بری است

نمـــــاز علی چیست مـــــــــردانگی        تو شیـــــــعی نه ای مرغک خانگی

کجا شیه با رای و شوراست جفــــت        امـــــامان شیعـــی نبودند مفـــــــت

تو خــــود کیستی تا دهی رای و پس        یکی جای مهـــدی نشیند چو خـــس

علــــــی را اگر رای و صندوق بود        خــــــــدا در میانه یکی بــــــوق بود

برو جـــــان بابا تو شیعــــی نه ای        تو چــــــــون مرغ گسنه پی دانه ای

علی راه سرمایه داری نـــــــرفت        معــــــاویه زان رو سرش را شکفت

نه شیعی بود ضــــــــد سرمایه دار        نه سرمـــــــــایه دار است مانند مار

محــــــــمد یکی مـرد آزاده بــــــود        نه از صنـــــدق رای تــــو زاده بود

ربــــا را کنـــد مجلس تو حـــــــلال        بنوشد یـــــزید تو خون بـــــــــلال

 مرا شــــــرم بادا ز خونم حسیــــن        که سرمـــــــایه گردد مرا نور عین

مـــــــرا هست سرمایه لیکن شرف        مرا هست مجلس ولــــــی در نجف

نه سرمـــــــــایه و مجلس انگلیس        که باشد ســـــــزاوار تو کاسه لیس

من آن مرد مـــــــهری خراسانی ام        یکی شیر شیـــــعی چه ترسانی ام

ز فردوسی  ی مهری آرم دو لخت        همان شیعی ی شاد با تـــاج و تخت

"چنین دان که خـــــــاک پی حیدرم        برین زادم و هــــــــم برین بـــگذرم

گرت زین بــــــد آید گناه من است        چنین است و این راه راه مــن است"

حیدر نامی از تازی و پهلوانی است در مثنوی ی زن نامه گفته ام حیدر همان مارکش را گویند و پهلوانان مهری چون رستم همه مار،اژدها،آز کش اند نه آزمند و پول دوست.