|
مهریان خور آسانی
|
||
|
رمزگشایی اندیشه ایرانی مهری خراسانی |
کورش در پهلوی ی کهن پسرخورشید را گویند. (روز در شاهنامه به جای خورشید آمده است:
در جنگ بهمن نادان با فرامرز پور رستم:
سه روز و سه شب هم برین رزمگاه به رخشنـــده روز و به تابنده ماه
کُر و کور = پسر، روژ و روز=خورشید و مهر. چنانکه: خراسان= خورآسان= خورآیان= مهرآیان= مهرآیین. و زاگروس که با مهر پیوند دارد. گل رز همان گل روژ و گل سرخ و گل آتشی است.)
او یک مهری ی آزاده مرام و بخشنده بود که بعدها دشمنانش از بخشندگی ی او و توده اش بهره بردند و توده اش را به بند کشیدند. دو شاخ کلاه او که تازیان و دیگر سامیان نامش را از آن گرفتند رمزی مهری از دوگانگی ی آفرینشی و اندیشه ی استوار(جان و خرد) او بود. باید دانست همانگونه که فردوسی گوید:
تک روزگار از درازی که هست همی بگذراند سخن ها ز دست...
برگرفته از مثنوی زن نامه کیوان تهمتن خراسانی
آنچه که تاکنون درباره نام خراسان آمده است و پراکنده گویانی در پریشانی درون مایه این نام کوشش کرده اند در اینجا بر آن یاران ارجمند بدون هیچ گونه نا استواری و پندار بافی ،درون ما یه اش را روشن می کنیم.نخست پاره ای از یکی از سرو ده های مردی خراسانی می آوریم:
احتمال پرنده را گیج می کند
خراسان= خورآسان= خورآیان= مهرآیان= مهرآیین
خراسان بیشه ی شیران مهری استد چو فردوسی کجا پر مهر پیریست...
به کیش مهـــــر مـــردان رازوارند چو فردوسی سخن پر رمـــز آرند
برگرفته از روشنگری ها و سروده های رمزگشایانه ی کیوان تهمتن خراسانی مهری.
|